گنهكاران تصميمات خشن نگيرند . با توجه به اين شان نزول به تفسير آيه باز مىگرديم : قرآن مىگويد : « آنها كه داراى برترى مالى و وسعت زندگى هستند نبايد سوگند ياد كنند ( يا تصميم بگيرند ) كه انفاق خود را نسبت به نزديكان و مستمندان و مهاجران در راه خدا قطع مىكنند » ( * ( وَلا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى وَالْمَساكِينَ وَالْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّه ) * ) . اين تعبير نشان مىدهد كه جمعى از كسانى كه آلوده افك شدند از مهاجران در راه خدا بودند كه فريب منافقان را خوردند ، و خداوند به خاطر سابقه آنها اجازه نداد كه آنان را از جامعه اسلامى طرد كنند و تصميمهايى كه بيش از حد استحقاق باشد درباره آنها بگيرند . ضمنا جمله « * ( لا يَأْتَلِ ) * » از ماده « الية » ( بر وزن عطيه ) به معنى سوگند ياد كردن و يا از ماده « الو » ( بر وزن دلو ) به معنى كوتاهى كردن و ترك نمودن است ، بنا بر اين آيه طبق معنى اول نهى از سوگند در قطع اين گونه كمكها مىكند ( 1 ) . و بنا بر معنى دوم نهى از كوتاهى و ترك اين عمل مىنمايد . سپس براى تشويق و ترغيب مسلمانان به ادامه اين گونه كارهاى خير اضافه مىكند « بايد عفو كنند و گذشت نمايند » ( * ( وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا ) * ) . « آيا دوست نمىداريد خداوند شما را بيامرزد » ( * ( أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّه لَكُمْ ) * ) . پس همانگونه كه شما انتظار عفو الهى را در برابر لغزشها داريد بايد در مورد ديگران عفو و بخشش را فراموش نكنيد .

--> ( 1 ) در اين صورت بايد كلمه « لا » قبل از « يؤتوا » در تقدير گرفته شود ، كه تقدير چنين مىشود « و لا ياتل . . . ان لا يؤتوا » .